niedziela, 13 grudnia 2009

Stan wojenny ... to już 28 lat!

Stan wojenny został wprowadzony 13 grudnia 1981 r. na terenie całej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej na mocy uchwały Rady Państwa z dnia 12 grudnia 1981 r., podjętej nie jednogłośnie na polecenie Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (pozakonstytucyjnego tymczasowego organu władzy, faktycznie nadrzędnego wobec konstytucyjnych władz państwowych), poparty przez Sejm uchwałą z dnia 25 stycznia 1982 r.
Został zawieszony 31 grudnia 1982 r., a zniesiono go 22 lipca 1983 r.

Kalendarium:

Jednorazowa przepustka zezwalająca na wyjazd na święta do innego miasta
· 13 grudnia 1981 (niedziela)
o wprowadzenie stanu wojennego uchwałą Rady Państwa pomimo tego, że uchwała nie była jeszcze opublikowana
o powołanie do życia (niezgodnie z Konstytucją PRL) Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (WRON), władzę w PRL przejęło wojsko
o internowano większość członków Komisji Krajowej Solidarności, władze utworzyły sieć obozów dla internowanych, wydano 10 132 decyzji o internowaniu w stosunku do 9 736 osób.
o zawieszono naukę w szkołach i na uczelniach
o przerwano łączność telefoniczną
o wprowadzono godzinę milicyjną
o prymas Józef Glemp w kazaniu potępił stan wojenny i zaapelował o spokój
· 14 grudnia 1981 (poniedziałek) - pierwszy dzień roboczy stanu wojennego. Solidarność w odpowiedzi na wprowadzenie stanu wojennego zaczęła organizować strajki. Jako pierwszy akcję protestacyjną rozpoczął Zakład Zespołów elektronicznych "UNITRA-UNITECH" w Białogardzie. Wojsko otoczyło Stocznię Gdańską
· 15 grudnia 1981 - pacyfikacja kopalni "Manifest Lipcowy"
· 16 grudnia 1981 - pacyfikacja kopalni Wujek przez ZOMO i wojsko, 9 zastrzelonych i 21 rannych górników
· 17 grudnia 1981 - ZOMO rozbiło manifestacje w Gdańsku i w Krakowie. W Gdańsku zginęła jedna osoba, dwie zostały ranne.
· 20 grudnia 1981 - koniec strajku w Porcie Gdańskim
· 21 grudnia 1981 - ambasador PRL w Stanach Zjednoczonych Romuald Spasowski poprosił o azyl polityczny. Sąd wojskowy w PRL zaocznie skazał go potem na karę śmierci.
· 23 grudnia 1981 - pacyfikacja Huty Katowice. Stany Zjednoczone wprowadziły sankcje gospodarcze przeciwko PRL.
· 28 grudnia 1981 - koniec strajku w kopalni Piast - ostatniego strajku okupacyjnego. Ambasador PRL w Japonii Zdzisław Rurarz poprosił o azyl polityczny w Stanach Zjednoczonych. Został potem zaocznie skazany na karę śmierci przez sąd wojskowy. Wycofanie z dystrybucji na 9 lat filmu Ryszarda Bugajskiego, Przesłuchanie - opisującego realia czasów polskiego stalinizmu
· 4 stycznia 1982 - wznowienie zajęć w szkołach
· 6 stycznia 1982 - władze rozwiązały Niezależne Zrzeszenie Studentów
· 10 stycznia 1982 - przywrócenie łączności telefonicznej w miastach
· 13 stycznia 1982 - powstał Ogólnopolski Komitet Oporu - pierwsza ogólnopolska struktura związku pod przewodnictwem Eugeniusza Szumiejki
· 25 stycznia 1982- na posiedzeniu Sejmu PRL VIII kadencji uchwalono - przy jednym głosie sprzeciwu (poseł Romuald Bukowski z Gdańska) - ustawę o szczególnej regulacji prawnej w okresie stanu wojennego, tym samym dekret o stanie wojennym został zatwierdzony

Ocenzurowany telegram z okresu stanu wojennego
· 30 stycznia 1982 - w wielu zagranicznych miastach obchodzony jest Dzień Solidarności z Polską
· 1 lutego 1982 - podwyżka cen
· 3 lutego 1982 - Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni wydał najwyższe wyroki w stanie wojennym - Ewa Kubasiewicz z Wyższej Szkoły Morskiej została skazana na 10 lat więzienia
· 5 lutego 1982 - rozpoczęły się - najpierw w Świdniku, potem w innych miastach - manifestacje spacerowe (masowe wychodzenie na spacery w czasie trwania dziennika telewizyjnego o 19:30)
· 8 lutego 1982 - wznowienie zajęć na wyższych uczelniach
· 11 lutego 1982 - celem zwalczenia manifestacji spacerowych w Świdniku wprowadzono godzinę milicyjną od 19:30. W Warszawie ukazał się drugi (pierwszy) numer Tygodnika Mazowsze
· 13 lutego 1982 - w ośrodku dla internowanych w Wierzchowie Pomorskim pobito 45 więźniów
· 23 lutego 1982 - śmierć Zdzisława Karosa
· 27 lutego 1982 - wycofanie przez producenta (Film Polski) z rywalizacji o Oscara filmu Człowiek z żelaza Andrzeja Wajdy
· 1 marca 1982 - zniesienie ograniczeń w podróżach po całej Polsce.
· 17 marca 1982 - w Katowicach powstał Biskupi Komitet Pomocy Uwięzionym i Internowanym
· 20 marca 1982 - rozwiązanie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i powołanie w jego miejsce marionetkowego Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL
· 1 kwietnia 1982 - Zdzisław Najder został dyrektorem rozgłośni polskiej Radia Wolna Europa
· 12 kwietnia 1982 - w Warszawie rozpoczęło nadawanie Radio Solidarność, kierowane przez Zbigniewa Romaszewskiego
· 22 kwietnia 1982 - powstała Tymczasowa Komisja Koordynacyjna Solidarności
· 3 maja 1982 - demonstracje antyrządowe w Warszawie, Gdańsku oraz Krakowie i pięciu innych miastach Polski. Liczba demonstrantów w Warszawie przekroczyła 20 000 osób; w wyniku interwencji milicji obrażeń ciała doznało 71 osób
· 20 lipca 1982 - z inicjatywy PZPR powstała organizacja PRON
· 22 lipca 1982 - z okazji Święta Odrodzenia Polski na prośbę PRON zwolniono dużą ilość osób internowanych.
· 31 sierpnia 1982 - demonstracje w całym kraju w rocznicę porozumień sierpniowych. Trzech demonstrantów zabitych przez milicję w Lubinie
· 13 października 1982 - zamieszki w Nowej Hucie; funkcjonariusz SB śmiertelnie postrzelił jednego z manifestantów, dwudziestoletniego Bogdana Włosika.
· 11 listopada 1982 - władze PRL zwolniły z obozu internowania Lecha Wałęsę.
· 31 grudnia 1982 - zawieszenie stanu wojennego
· 14 maja 1983 - milicjanci zamordowali na komisariacie MO w Warszawie Grzegorza Przemyka
· 19 maja 1983 - pogrzeb Grzegorza Przemyka
· 16-23 czerwca 1983 - druga pielgrzymka do Polski papieża Jana Pawła II
· 22 lipca 1983 - zniesienie stanu wojennego, rozwiązanie WRON

poniedziałek, 30 listopada 2009

Specjalne audycje poświęcone zespołowi
REPUBLIKA



W najbliższe grudniowe wtorki ...równiutko o 20.00 zapraszam miłych słuchaczy na audycje poświęcone zespołowi REPUBLIKA.

Usłyszymy większość kultowych utworów tego zespołu.

O historii powstania i karierze tej fascynującej formacji muzycznej opowie autor i prezenter ---- Tomek Bp


Zapraszam serdecznie od 1 grudnia 2009 godz. 20.00



www.cafe.net.pl

sobota, 28 listopada 2009

Co u Pustek "piszczy"?

Pod koniec października ukazała się nasza nowa płyta - "Kalambury", która jest wyrazem naszych fascynacji literackich i pokazuje najnowsze oblicze muzyczne Pustek.


Pustki grają na "Kalamburach" do wierszy najważniejszych polskich poetów XX wieku. Usłyszycie m.in. Leśmiana, Tuwima, Gajcego, Broniewskiego i Wawiłow. Oraz śpiewających z Pustkami na "Kalamburach" znakomitych gości: Kasię Nosowską i Artura Rojka.





***Co media na to?***


Gazeta Wyborcza:
"Muzycznie "Kalambury" to znakomita odpowiedź na pytanie, dlaczego Pustki uważane są dziś za jeden z najoryginalniejszych polskich zespołów"


Machina:
"(...) "Kalambury" potwierdzają talent grupy do pisania bezpretensjonalnych hitów"


UwolnijMuzykę:
"Pustki dokonały pewnej rewolucji"


Rzeczpospolita:
"Jeden z najważniejszych zespołów alternatywnych"


Polityka:
"(...)Wielkie brawa!"


***Jeśli chcecie posłuchać "Kalamburów" na żywo - wpadajcie na nasze koncerty:)***


3.12 - Wyszków, WOSiR
6.12 - Gdańsk, Kwadratowa
9.12 - Warszawa, Hybrydy - koncert promocyjny płyty Kalambury
19.12 - Toruń, OdNowa - koncert Pamięci Grzegorza Ciechowskiego
20.12 - Toruń, Piwnica pod Aniołem


PŁYTY SZUKAJCIE W EMPIKACH NA SPECJALNYCH PÓŁKACH W DZIALE PRASOWYM, W MEDIA MARKTACH I INNYCH DUŻYCH SKLEPACH ORAZ W KIOSKACH Z PRASĄ.


Pozdrawiamy i do zobaczenia!
Pustki

poniedziałek, 23 listopada 2009

Historia jednego utworu


Danny Boy to najsłynniejsza w świecie ballada irlandzka. Jest to też
jedna z najbardziej znanych melodii anglojęzycznych.
Jej znaczenie dla Irlandczyków trudno przecenić. Dla nich Danny Boy to
ojczyzna.
Wielu badaczy zawodowych i amatorów zajmowało się szukaniem źródeł
powstania tego utworu.


Zanim Danny Boy ruszył na ścieżkę sławy melodia była znana w całej
Irlandii jako Londonderry Air. Derry to miasto w Irlandii Północnej, miejsce,
które jest jednym z najstarszych siedzib ludzkich na Wyspach. Elżbieta I
nadała Derry prawa miejskie, a król Jakub I, który przyłączył Ulster
(Północna Irlandia) do Anglii ogłosił w 1608 roku dekret przyjmujący Derry
do związku miejskiego Londynu. Oficjalna nazwa miasta została zmieniona na
Londonderry.


„Air” w nazwie melodii nie oznacza powietrza, a bardziej „arię”,
melodię tradycyjną, folk song. Irlandczycy spoza Ulsteru szyderczo
przekręcali nazwę Londonderry na London Derriere, czyli Dupa (Tyłek) Londynu. Z tego
względu w Anglii czasów królowej Wiktorii melodia nazywała się Air From
County Derry lub też skrótowo Derry Air.


Legenda głosi, że autorem melodii był niewidomy harfista Rory Dall
O’Cahan. Blind Rory żył gdzieś między latami 1560 – 1660. Nie należy
utożsamiać dzisiejszej harfy z instrumentem z XVI-XVII wieku. Był to jednak
instrument strunowy oparty o trójkątną ramę.
Według legendy, w początkowych latach XVII wieku Blind Rory wędrował
drogami Ulsteru. Pewnego dnia upił się i leżąc obok drogi słyszał jak elfy
grają na jego harfie. Zapamiętał tę melodię i od tego dnia wykonywał
ją jako O’Cahan’s Lament.


250 lat później, już w XIX wieku, melodia pojawia się w związku z
kolejnym niewidomym grajkiem. Był nim Denis O’Hampsey, również harfiarz.
O’Cahan’s Lament nauczyła go Bridget O’Cahan, rzekomo potomkini Blind
Rory’ego. O’Hampsey rozpropagował arię wędrując po Irlandii i Szkocji.
Szkoci przyjęli ją za swoją. Niektórzy nawet wywodzili, że powstała na
pewno w Szkocji, nie w Irlandii.
O’Hampsey idąc na festiwal harfiarzy do Belfastu spotkał się z Edwardem
Buntingiem, który zawodowo interesował się melodiami ludowymi. Bunting
zebrał trzy tomy folk songów i wydał je w roku 1809 i ponownie w 1840.
Wydawnictwa te nie były zbyt szeroko znane.


Autorstwo Rory’ego O’Calahana pojawiło się oficjalnie dopiero w 1912
roku, kiedy folklorystka Charlotte Milian Fox odkryła manuskrypt Buntinga.


Bardziej znane wydanie melodii już pod nazwą Londonderry Air pojawiło
się w 1851 roku. A to za sprawą kolejnego niewidomego muzyka. Był nim Jimmy
McCurry, który żył w latach 1830 - 1910. McCurry był skrzypkiem. Często
grał na targu w Limavady. Niedaleko znajdowało się biuro, w którym
pracowała Jane Ross. Ross była zachwycona melodią graną przez skrzypka, której
nigdy przedtem nie słyszała. Zapisała ją i w ten sposób weszła do
historii. Wysłała ją do George’a Petrie do Dublina, badacza folkloru
staroirlandzkiego.


Petrie umieścił Londonderry Air w książce The Ancient Music of Ireland.
Ponieważ Ross nie podała żadnego autora występuje w rozdziale
„Anonymous Airs”. W drugiej połowie XIX wieku pieśń śpiewana była już na
całych Wyspach Brytyjskich.
Irlandczycy zaczęli traktować Londonderry Air jak swój hymn narodowy.


Londonderry Air przez wieki dorobił się wielu tekstów. Słowa Lamentu
O’Cahana nie zachowały się. Pierwszy znany tekst nosi tytuł "The Confession
of Devorgilla" lub "Oh! shrive me, father". W 1894 roku do melodii napisała
wiersz Katherine Tynan Hinkson. Wiersz nazywał się "Irish Love Song".
William Young Fullerton napisał słowa, które stały się hymnem Irlandii
- I cannot tell.


W jaki sposób Londonderry Air przekształciła się w Danny Boy ?



http://g.sheetmusicplus.com/Look-Inside/large/wb-0107dsmx.jpg



Piosenkę Danny Boy napisał w 1910 roku angielski prawnik Frederick Edward
Weatherly. Napisał melodię i słowa. Weatherly nie zajmował się wyuczonym
zawodem. Pisał książki dla dzieci, nowele i fantastykę naukową oraz
był producentem audycji radiowych. W 1892 roku napisał słowa do hymnu
skomponowanego przez Stephena Adamsa, który został włączony jako refren do
sławnej pieśni Jerusalem, Jerusalem. Wydał swojego Danny Boy’a, ale
przeszedł on niezauważony. Ponieważ nigdy nie był w Irlandii uznał to za główny
powód niepowodzenia.


W połowie XIX wieku duża ilość Irlandczyków wyemigrowała do Ameryki.
Byli wśród nich również krewni Weatherly’ego. W 1912 roku w Colorado
wybuchła gorączka złota. Mnóstwo ludzi szukało szczęścia w Roe Valley.
Była tam i Margaret Weatherly z mężem. Margaret usłyszała tam przepiękną
pieśń o ujmującej za serce melodii. Wykonywał ją australijski górnik.
Był on przekonany, że jej autorem jest kompozytor australijski Percy
Graigner, który najprawdopodobniej pierwszy ją nagrał na płytę. Była to
Londonderry Air.


Margaret poprosiła i otrzymała kopię nut. Wysłała zapis swemu kuzynowi
Edwardowi do Anglii. Okazało się, że do tej melodii pasuje jak ulał tekst
z jego Danny Boy. Weatherly nie zastanawiał się długo – w 1913 roku
wydał ponownie Danny Boy’a, tym razem z melodią Londonderry Air. Bardzo
szybko ta wersja stała się hitem. Ukazywała się w gazetach, drukach i często
była grana w radio. Pierwsze nagranie płytowe nastąpiło w 1915 roku.
Wykonanie było niezłe – śpiewała Ernestine Schumann-Heink, kontralt
operowy.


Weatherly poprosił o nagranie sopranistkę Elsie Griffin. Miał wyczucie
– jej wykonanie sprzedało się w dużej ilości kopii i przez lata było
najpopularniejsze. Również z inicjatywy Weatherly’ego drugi wers Danny Boy
został wykonany, jako requiem na pogrzebie angielskiej aktorki Ellen Terry.
Od tego czasu ballada często występuje w tej roli. Słowa „pipes is
calling” nawiązują do starej tradycji pogrzebowej.


Danny Boy stał się ulubioną pieśnią, wręcz sygnaturą irlandzkiej
diaspory w USA i Kanadzie. Nie ma tam uroczystości, a nawet większego spotkania
by nie zabrzmiał Danny Boy. Amerykanin irlandzkiego pochodzenia nie
wyobraża sobie by nie znać tej ballady. W ostatnich latach są zmuszeni
zrewidować tę pewność. Przyjeżdżający do Ameryki młodzi Irlandczycy z reguły
nie znają tej pieśni. Powodowało to szok i gromy na kształcenie w
Irlandii. Wielu uważa, że to profanacja historii ojczystego kraju.


Danny Boy został nagrany olbrzymią ilość razy. Jest praktycznie
nagrywany ciągle. I nadal, np. w XXI wieku nagrania mają miejsce corocznie. Swoje
interpretacje mają przedstawiciele wszystkich gatunków muzycznych.


Od 1939 roku Danny Boy towarzyszy obrazom filmowym. Film z 1990 roku
Ślicznotka z Memphis, który można było obejrzeć w TV wręcz aż brzmi melodią
Danny Boya.
Sądzą, że jeszcze nieraz w przyszłości ta melodia będzie przyozdabiać
filmy i produkcje telewizyjne.



Szczególne podziękowania przy publikacji tego artykułu dla Biedronki. Dziękuję serdecznie!

czwartek, 19 listopada 2009

No i stało się ... Myspace!

Długo się wzbraniałem, ale stało się!
Powstał mój profil na

Myspace



Zainteresowanych serdecznie zapraszam!



http://c3.ac-images.myspacecdn.com/images01/14/m_1d95a24bcda2f375b4c9df9c20179772.jpg